یادیاران

اگر (امام) خمینی مثل ابوترابی باشد، مقلدش می‌شوم!
سرگرد عراقی چند بار به حاج‌آقا گفته بود: «آقای ابوترابی، اگه {امام} خمینی مثل تو باشه، من مقلدش می‌شم».
حاج‌آقا هم گفته بود «این چه حرفیه؟ من خودم شاگرد کوچک امام بوده‌ام. امام خیلی مهربون‌تر و رئوف‌تر از این حرف‌هاست».
*
شاید بتوان به‌جرئت گفت که مجموعه صفاتی چون مجاهد، آزادگی، انسانیت، عالم، سیاست‌مدار دینی، روحانی، فرهیخته و در یک‌کلام مبلغ واقعی دین را می‌توان در «حجت‌الاسلام سید علی‌اکبر ابوترابی» خلاصه کرد؛ کسی‌که الحق شایسته عنوان زیبای «سید آزادگان» است.

ایام

12 شعبان- آغاز قیام سربداران علیه مغول (738 ق)

سربداران؛ جنبش شیعیان ایران علیه مغول
پس از 120 سال استیلای قوم تاتار و مغول، قیامی مردمی در خراسان علیه ظلم به وقوع پیوست. نهضت سربداران، از لحاظ وسعت، بزرگ‏ترین، از نظر تاریخی مهم‏ترین جنبش آزادی‏بخش غرب آسیا در قرن هشتم هجری بود. قتل شیخ خلیفه مازندرانی، رهبر معنوی و پایه‌گذار سربداران (در 736 ق) و تلاش پی‌گیر رهبران آزاده، منجر به تشكیل حكومت مستقل ملی و شیعه‌مذهب ایرانی در خراسان شد. مهم‏ترین ویژگی‏های این حكومت عبارت بود از: انزجار از عنصر مغولی و تثبیت ایدئولوژی تشیّع امامی. نخستین حاكم سربداران، عبدالرزاق باشتینی بود. پس از وی، برادرش امیر مسعود به حكومت رسید. امیر مسعود با این‌كه در مردم‌داری، مبارزه با مغول و تثبیت حكومت، موفق بود، لیكن به خاطر اختلاف با شیخ حسن جوری (رهبر روحانی نهضت و شاگرد شیخ خلیفه) و توطئه در قتل او، پایگاه مردمی ‏خویش را از دست داد و حكومتش رو به ضعف نهاد. پس از مرگ امیر مسعود، 10 تن دیگر از این سلسله به حكومت رسیدند. فقیه نامور شیعه مشهور به شهید اول، معاصر با خواجه علی مؤیّد بود كه در پی دعوت خواجه از وی، كتاب شریف «اَللُّمْعَةُ الدَّمِشقیّه» را در فقه امامی تدوین کرد. سربداران پس از 46 سال استقلال، تسلیم تیمور شدند.

منبع: توضیح المسائل امام، مسئله 970

احکام

مسجد یا سینما؟!
تصویر حضرت امام (ره) در لحظات پایانی عمر خاطرتان هست که چگونه یکی زیربغلشان را می‌گرفت، دیگری سرم را تا ایشان «ایستاده» نماز بخواند؟
سال‌خوردگانِ امروز اما وضع دیگری دارند!
یادتان باشد خواندن نماز در حالت نشسته تنها درصورتی‌که فرد، قادر به ایستادن (حتی با تکیه به چیزی یا کمک شخص دیگر) نباشد، جایز است.

نیایش

اگر تحریمم کنی
إِلَهِی!  إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی؟  وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی؟ ...
خدایا! اگر محرومم كنى، پس كیست آن‏كه به من روزى دهد؟ و اگر خوارم ‏سازى، پس‏ كیست آن‏كه به من یارى رساند؟
بخشی از مناجات در شب‌های ماه شعبان بود. وقتی حال دارید، سری به مفاتیح‌الجنان بزنید و این دعا را بخوانید.
(مفاتیح‌الجنان، شیخ عباس قمی)

همسنگر

انتقادها، پیشنهادها، ایده‌ها، جملات و خلاصه هرچیزی را که رنگ و بوی مسجد دارد با ارسال پیامک یا با گذاشتن نظرات خود در سایت، به دست ما برسونید تا همین‌جا و در همین ستون منتشرش کنیم.

سامانه پیامکی: 1000150160170

سایت:SangareMahalle.ir

313****912:
سلام. ضمن تشكر از زحمات شما . پشنهاد ميكنم ازمطالبي كه در جامعه توسط اخبار و جرايد منتشر ميشود ( كاريكاتور مسائل سياسي و اجتماعي و اقتصادي) استفاده نكنيد براي متفاوت بودن از مطالب پيرامون محل و سنگر محله و ظرفيتهاي ان توان افراد استفاده از جوانان و نوجوانان و فعاليتهاي فرهنگي و هنري و مذهبي استفاده نماييد.كه جاذبه بوجود بياورد.
:سلام بر شما. این توقعی است که از دوستان مسجدی می‌رود. سنگر محله قرار است در هر مسجد به صورت بومی به مسائل آن مسجد بپردازد.

هفته    11
سال‌1394

هفته نامه تربیتی، مسجدی | هفته دوم خرداد سال 1394

تحریریه: همه هم‌سنگرهای مسجدی

برای دریافت نسخه قابل ویرایش به تارنمای نشریه مراجعه کنید:

SangareMahalle.ir

با ارسال اخبار، تصاویر و پیامک‌،  حضور مسجد خود را
در نشریه پر رنگ‌تر کنید.

توجه! بسیاری از مطالب این نشریه مزین به اسماءمتبرکه است. لذا در حفظ آن کوشا باشید.

هفته  11
سال‌1394

در این شماره می‌خوانید:

لعنت به پول‌های زحمت نکشیده
اگر (امام) خمینی مثل ابوترابی باشد، مقلدش می‌شوم!
مسجد یا سینما؟!

نشریه تربیتی، مسجدی سنگرمحله | سال دوم ، شماره پیاپی 29| هفته دوم خرداد  1394 |

قیمت:  500 تومان (اختیاری)

سرمقاله

«دوربین» نه، «کوربین»!

کوربین‌ها ابتدا جنایت نمی‌کنند، خیانت می‌کنند و بعد دست‌شان به جنایت هم آلوده می‌شود.

کسی که فقط تا نوک بینی خود را می‌بیند، تقریباً کور است. چون هیچ چاهی به نزدیکیِ بینی آدم‌ها نیست و برای همین این فرد قطعاً در هر چاهی فرو خواهد رفت. حتی نابیناها هم معمولاً یک عصایی دارند یا دست خود را به یک فرد «بینا» می‌دهند. شاید به همین دلیل هم به آن‌ها «روشن‌دل» می‌گویند که اگرچه از چشم ظاهر محروم‌اند، ولی چون از یک راه‌بلد پیروی می‌کنند، هیچ‌وقت به خطا نمی‌روند! پس همه مسئله سر آن‌هایی است که خیال می‌کنند «دوربین‌» هستند ولی از «کوربین» هم بدترند!
«کوربین»ها اگر فقط دنبال زندگی شخصی خود باشند، آسیب‌شان در حد خودشان است. اما وقتی یک خانواده یا قبیله یا شهر یا کشوری را رهبری کنند، دیگر اوضاع خیلی وخیم خواهد شد. این‌جاست که باید گفت: «وای به روزی که کوری عصاکش کور دگر شود!»
در این شرایطی که کوربین‌ها جای دوربین‌ها را می‌گیرند، حق و باطل جابه‌جا می‌شود و دوست و دشمن به هم می‌ریزد. آن‌وقت کشوری که سال‌ها خود را نماد اسلام و اسلام‌گرایی می‌دانسته، پابه‌پای صهیونیسمِ یهود، مسلمان‌کشی می‌کند و گاهی بدتر از آن‌ها دست به جنایت خواهد زد. درست مثل بچه‌های شری که می‌خواهند به تقلید از شرورهای بزرگ شرارت بکنند ولی از سر ناشی‌گری بدتر از آن‌ها دست به خراب‌کاری می‌زنند.
پس همه مصیبتِ کوربینی سر قوه باصره است که نه‌تنها خود کور است،‌ بلکه در تشخیص این‌که دستش را به دست چه کسی بدهد نیز اشتباه می‌کند و مردمِ بسیاری را هم با خود به قعر چاه می‌برد. کوربین‌ها ابتدا جنایت نمی‌کنند، خیانت می‌کنند و بعد دست‌شان به جنایت هم آلوده می‌شود. آن‌وقت هرچقدر هم که خود را «خادم» بخوانند، مردمِ بصیر آن‌ها را «خائن» می‌بینند.

یارمهربان

ولایت فقیه برای جوانان
حکایت حکومت
نوشته محمد ثنایی‌فر. ناشر کتاب: بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام (سدید)،
قطع رقعی، 283 صفحه، 8000 تومان.

خرید اینترنتی:

http://bookroom.ir/book/20418

قرآن

پُز فروشی
ظاهرش یک پُز دادن ساده است ولی در واقع، کفرِ قلبی بزرگ و خطرناکی است که ریشه در دنیاطلبی دارد. یعنی آن‌قدر دنیا را دوست دارید و برایش حرص می‌زنید که نمی‌توانید زبان فروبندید و برای همین شروع می‌کنید به شمردن و نشان دادن اموال‌تان؛ و برای این کار حتی از مرده‌ها- که قرار بوده یادآور سرای آخرت باشند و شما را از دنیاطلبی بازدارند- دریغ نمی‌کنید و آن‌ها را هم بخشی از اموال‌تان حساب می‌کنید! خلاصه علاوه بر «دارم‌دارم»، با «داشتم‌داشتم» هم پُز می‌دهید و سرگرم همین بازی‌های بچگانه‌اید!
اما آیا چنین اندیشه‌ای درست است؟ آیا شما نسبت به نعمت‌ها مسئول نیستید؟ هرگز! کافی است که به چشم دل، آتش جهنم را ببینید تا برایش برنامه‌ریزی کنید و با نگاه مسئولانه به نعمت‌ها، خود را از آن عذاب نجات دهید. وگرنه به‌زودی مرگ‌تان فرامی‌رسد و خواهید فهمید که این تکاثرها و پُز دادن‌ها چه فرجام شومی دارد؛ آری، به‌زودی مرگ‌تان فرامی‌رسد و خواهید فهمید...
‏بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ
أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ (1) حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقابِرَ (2)
کَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (3) ثُمَّ کَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ (4)
کَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقینِ (5) لَتَرَوُنَّ الْجَحیمَ (6) ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَیْنَ الْیَقینِ (7) ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعیمِ (8)
فزون‌خواهی و افزون‌نمایی دارایی‌های دنیوی، شما را سرگرم کرد (1) تا جایی که مقبره‌ها را زیارت کردید. (2) چنین نیست! به‌زودی خواهید دانست. (3) آرى، چنین نیست! به‌زودی خواهید دانست (4) هرگز چنین نیست. اگر به علم یقینى دست می‌یافتید (5) بى‌گمان دوزخ را می‌دیدید (6) سپس آن را قطعاً در روز قیامت به مشاهده یقینى خواهید دید. (7) سپس درباره هر نعمتى که به شما ارزانى شده است، از شما سؤال خواهد شد. (8).

واگویه‌های یک مربی

درنگ

درنگ یا جنگ!
داستان عابد را شنیده‌ای که دعایش مستجاب بود؟
روزی دختر بیمار شاه را نزد عابد آورند. بیچاره عابد! آخرسر غفلت کرد و «ولی» و همه‌کاره‌اش را رها کرد و با شیطان همراه شد؛ به گناه افتاد. عابد سرگردان دوباره گوش به حرف شیطان داد، دخترک را کشت و دفن کرد. شیطان خیانت‌پیشه، جای دفن را آشکار کرد. عابد را گرفتند. شیطان گفت اگر نجات خود را می‌خواهی، برایم سجده کن و به خدا کافر شو!
عابد هم که فشار سختی‌ها در آن لحظه او را از پا انداخته بود، قبول کرد؛ ولی گفت: مرا به این درخت بسته‌اند، نمی‌توانم! شیطان گفت: اشکالی ندارد، با سرت سجده کن! عابد به شیطان سر فرود آورد. ناگهان صدای قهقهه‌ای بلند شنید. جا خورد. گفت: چه شد؟ آزادم نمی‌کنی؟ قرار بود نجاتم بدهی؟ اما شیطان خنده‌کنان می‌رفت و می‌‌رفت...
حواس‌مان باشد شیاطین، خوبِ ما را نمی‌خواهند. شیطان کوچک و بزرگ باهم، هم‌قسم شده‌اند که ما را از پا درآورند. مردم کشورهای اطراف را ببینید! نکند نوبت ما نیز شود! نکند صدای ولی خود را نشویم! امیرالمؤمنین (ع) فرمودند:
هرآن‌کس که در وقت یاری رهبرش در خواب باشد، با لگد دشمن بیدار می‌شود.
دشمن ما شیطان است؛ شیطان بزرگ...

در قاب تصویر

تصاویر برنامه‌های مسجد خودتون رو بوسیله این رایانامه با دیگر دوستان مسجدی به اشتراک بگذارید :             sangaremahalle@chmail.ir

•  این هفته شما را به دیدن طرح‌های مناسبتی دعوت می‌کنیم:

• خامنه‌ای خمینی دیگر است...

•  میلاد حضرت موعود؟عج؟

کلام امام

امام خامنه‌ای|21/8/1385
به مناسبت روز جوان

تفاوتی از زمین تا آسمان
نسل سوم انقلاب بااستعداد و قدردان زحمات گذشتگان خود است. جوان‌هایی که امروز در صحنه مشاهده میکنیم، در همه‌ عرصه‌ها - پسران، دختران؛ در سطوح مختلف درس و سواد و علم - به مبانی و آرمان‌ها و انگیزه‌های انقلابی گرایش عمومی دارند... نسل نو، نسل تازه‌نفس و نسل امیدوار به آینده، همیشه این امکان را به یک کشور و یک ملت می‌دهد که با ابتکارات خود آینده را آن‌چنان‌که شایسته‌ آن ملت است، بسازد. ما امروز یک چنین وضعی داریم. اکثر مردم جامعه‌ ما جوان‌اند؛ آن‌هم جوانانی که غالباً در دام گرفتاریها و فسادهایی که جوان‌های دنیا در آن گرفتارند، گرفتار نشده‌اند. بنده قبول نمیکنم حرف افراد بدبینی را که نسل جوان ما را به انواع اتهامات متهم میکنند و اینها را واقع‌بینانه نمیدانم، بدبینانه میدانم. جوان جامعه‌ امروز ایران با جوان دوران قبل از پیروزی انقلاب و با جوانان امروز در سطح کشورهای منطقه و بسیاری از کشورهای دنیا - که ما خبر داریم - از زمین تا آسمان تفاوت دارد... جوان‌های ما دل در گروِ حقیقت دارند.

حکایت خوبان

تذکر غیر مستقیم
به شدت از عیب جویی برکنار بود. یکی از تجار متدین که سالیانی ایشان را برای نماز صبح به مسجد می برد، روزی از شخصی گله کرده بود. حضرت آیت الله مروارید برای او خاطره ای نقل کرد که در نوجوانی از ظلمی که یکی از ارحام به او و خانواده شان کرده بود ، نزد استاد و مربی خویش حاج شیخ حسنعلی نخودکی گلایه کرده بود. استاد ایشان فرموده بود: «پدر شما بیست و پنج سال با من رفیق بود و در این مدت حرف احدی را از او نشنیدم، شما  هم برای خدا این ها را اظهار نکن » .  بدین ترتیب آیت الله مروارید با  نقل  این سخن استاد، که خود تا آخر عمر به بهترین صورت بدان عمل کرد، به دوست متدین خود تذکر داد.

اهل بیت؟عهم؟

لعنت به پول‌های زحمت نکشیده
به ما ربطی ندارد که چه‌کسی چه‌مقدار پول دارد؛ حلال باشد، نوش جانش. البته این حرف در نگاه اول درست است اما وقتی کمی عمیق می‌شویم و می‌بینیم که برخی پول‌ها تبدیل به زندگی‌های اشرافی می‌شود و از آن‌طرف فقرا در جامعه بسیارند، دیگر نمی‌توانیم به‌ظاهر حکم کنیم و بگوییم «به ما ربطی ندارد!» این تازه منهای فرهنگ زشتِ «دور دور کردن»های ماشین‌های میلیاردی است.
شاید اولین توجیه این باشد که صاحب این پول به خیریه‌ها کمک زیادی می‌کند اما نه، انگار دیگر این حرف‌ها فایده ندارد و تا وقتی‌که فقر و فقیر در جامعه هست، کسی حق ندارد زندگی اشرافی داشته باشد:
قَالَ الصَّادِقُ (علیه‌السلام) إِنَ‏ النَّاسَ‏ مَاافْتَقَرُوا وَلَااحْتَاجُوا وَلَاجَاعُوا وَلَاعَرُوا إِلَّا بِذُنُوبِ الْأَغْنِيَاءِ
همانا مردم فقیر، محتاج، گرسنه و برهنه نشدند مگر به خاطر گناهان ثروت‌مندان!
(من‌لايحضر، ج‏2، ص: 7)
آیا باور می‌کنیم که این زندگی‌ها نتیجه‌ای جز تفاخر و تکاثر ندارد؟

کاریکاتور هفته:
یمن در خون و آتش
ما همه یمنی هستیم...

دستیار بچه‌های فعال مسجدی
• بسته‌های هفتگی تابلو‌اعلانات
• طرح‌های متنوع بنر و پلات
• بسته‌های مناسبتی
• پرده‌نگار و...