نکات پراکنده
الأحد, ديسمبر 11, 2016
03:20 ب.ظ
این که مثلا به ابن عربی گفته می شود "امام الموحدین" نباید بگوییم امام الموحدین که حضرت امیر هستند. پس نشان می دهد که این ها حضرت امیر را قبول ندارند. نه، این به خاطر ضیق تعبیر است. مثلا ما هم به مراجع تقلید می گوییم آیت الله العظمی. در حالی که در روایت حضرت امیر می فرمایند "انا آیة الله العظمی" این به خاطر این است که مثلا به افرادی گفته شده آیت الله و این فرد مورد نظر خیلی درجه اش از آن ها بالاتر است. از باب ناچاری و نداشتن تعبیر این را به کار می بریم در عین حال که همه مان اذعان داریم که این آیت الله العظمی کجا و آن آیت الله العظمی کجا.
و این هم از باب این است که آرام آرام اصطلاحات کوچک شده اند. قدیم اگر به کسی می گفتند ثقة الاسلام خیلی بود. آرام آرام به خیلی ها گفتند ثقة الاسلام تا این که این تعبیر از عظمت افتاد. شد حجة الاسلام. باز این به کار می رفت تا مدتی عادی شد. بعد شد آیت الله. باز این هم بعد مدتی عادی شد چاره ای نماند که برای نشان دادن عظمت بگویند آیت الله العظمی.
ابن عربی می گوید کتاب فصوص الحکم بر اساس مبشره ای از حضرت رسول به او اعطا شده. برخی فکر می کنند علت توجه به کتاب فصوص این مسئله است. در حالی که اینطور نیست و علت مورد توجه قرار گرفتن این کتاب محتوای غنی آن است.
بحث ما در صحت مطلق ابن عربی نیست. خود امام چند جا با ابن عربی در می افتد. این در همه علوم هست اما از شأن آن عالم نمی کاهد.
بسیاری از تفاسیر که فکر می کنیم تفاسیر ماست ریشه در کلام ابن عربی دارد. برای ما خیلی بعید است اما واقعا قبلا نسبت به آیه *و علم آدم الاسماء کلها* همینجوری فکر می شده که اسماء (یعنی یک سری الفاظ) به حضرت آدم تکی تکی یاد داده شده. اما بعد از این بیانات توسط ابن عربی چشممان باز شده و در روایات دقت کرده ایم
نکته جالب توجه در مورد توصیفات بزرگان شیعه در مورد ابن عربی این است که همه ایشان را به بحر معارف می نامند یعنی حجم گسترده ای از معارف را دارد.
درس اخلاق آقای مشکینی بسیار جذاب بود. 