5. المسلّمات
السبت, فيفرييه 25, 2012
11:26 ق.ظ
مسلمات قضایایی هستند که صدقشان مورد توافق و تسالم (اتفاق بر تسلیم، بنا را صدق گذاشتن) طرفین است اعم از اینکه در نفس الامر صادق باشند یا کاذب یا مشکوک.
ولو آنکه آن را کاذبه می دانم، ولی توافق کردیم که این درست باشد و مثلا می گوییم «سلمّنا»؛ به فرض این که این درست باشد.
قضایای مشهورات از یک نگاه جزء مسلمات هستند.
کاربرد مسلمات: 
اسکات خصم در صورتی که طرف مقابل خصم باشد.
ارشاد مسترشد در صورتی که طرف مقابل مسترشد باشد.
رابطه مشهورات و مسلمات:
مشهورات:
عمومی: که به آن مسلمات عامه هم می گویند.
خاصه (محدود): که به آن مسلمات خاصه هم می گویند.
اقسام مسلمات:
مورد تسالم همگان است؛
مورد تسالم گروهی خاص مانند اهل مسلک، ملت یا علم خاصی (علم خاص در مقابل همه علوم است که به آن اصول متعارفه می گویند، مانند بدیهیات)؛
خصوص مسلمات در یک علم خاص  را مبادی آن (مبادی تصدیقیه) علم می گویند، که 2 قسم است:
اصول موضوعه: مبادی تصدیقیه ای که تسلیم به آنها از سوی متعلم از باب مسامحه و حسن ظن به معلم است (همراه با استنکار نیست).
مصادرات: مبادی تصدیقیه که همراه با استنکار است.
مصادرات یعنی آنکه در درون آن را نمی پذیرد و انکار می کند.
مصادرات معمولا نمی شنویم و همه را یک کاسه اصول موضوعه می گویند، و فرق نیز تنها وجود و یا عدم استنکار متعلم است.
در هر علم هم مبادی تصوریه داریم و هم مبادی تصدیقیه:
مبادی تصوریه: همان مفردات و تعاریف و اصطلاحات اند.
مبادی تصدیقیه:
اصول متعارفه: که در تمامی علوم مشترک است.
اصول موضوعه: مبادی تصدیقیه یک علم خاص هستند و در آن علم از مبادی آن علم بحث نمی شود، گاه در یک علم دیگر، مانند: ریاضی، فلسفه و معرفت شناختی و... از آن بحث می شود.