 بوده ، تا حكومت يافتن اسلام محتاج به تجربه قبلى باشد؟ اين شرايع و سنت هاى نوح و ابراهيم و موسى و عيسى است كه مى بينيم بدون سابقه و تجربه قبلى ظهور كرد و سپس در بين مردم جريان يافت و همچنين روشهاى ديگر چون كيش برهما و بودا و مانى و غيره و حتى رژيم هاى تازه در آمد و سنت هاى مادى هم بعد از تجربه پيدا نشدند اين سنن دموكراتيك و كمونيست و رژيم هاى ديگر است كه بدون تجربه قبلى پيدا شدند و در جوامع مختلف انسانى به شكلهاى مختلف جريان يافتند.
آرى تنها عاملى كه ظهور و رسوخ سنت هاى اجتماعى بدان نيازمند است ، عزم قاطع آورنده و همت بلند و قلبى آن است قوى كه در راه رسيدن به هدفش دچار سستى و خستگى نگردد و صرف اينكه روزگار گاهى از اوقات با رسيدن اشخاص به هدفشان مساعدت نمى كند او را از تعقيب هدف باز ندارد حال چه اينكه آورنده آن سنت پيامبر و از ناحيه خدا باشد و چه اينكه فردى معمولى باشد چه اينكه آن هدف هدفى خدائى باشد و يا هدفى شيطانى .
بحث روايتى 
(در ذيل آيه شريفه : (يا ايها الذين آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا...) )
در كتاب معانى الاخبار از امام صادق (عليه السلام ) روايت آورده كه در تفسير آيه : (يا ايها الّذين آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا...) فرموده (اصبروا) يعنى در مصائب صبر كنيد،
(و صابروا) يعنى بر دشواريهاى فتنه صبر كنيد (و رابطوا) يعنى بر اطاعت كسى كه بدو اقتدا مى كنيد استوار باشيد.
و در تفسير عياشى از آن جناب نقل كرده كه فرمود: يعنى تك تك شما بر دين خود صبر كنيد و دسته جمعى بر دفع دشمن صبر كنيد و با امام خود رابطه اى استوار داشته باشيد
مؤ لف قدس سره : قريب به اين معنا از طرق اهل سنت از رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) نيز نقل شده است .
و در كافى از امام صادق (عليه السلام ) روايت آورده كه در معناى جمله اول فرموده : (بر انجام واجبات صبر كنيد) و در معناى جمله دوم فرموده : (بر مصائب صبر كنيد) و در معناى جمله سوم فرموده : (بر امامان خود صبر كنيد) (يعنى اطاعت آنان را گردن نهيد).
و در مجمع البيان از على (عليه السلام ) نقل كرده كه در معناى جمله سوم فرموده در نمازها مرابطه كنيد فرمود: يعنى منتظر نماز باشيد چون در آن هنگام مرابطه اى نبوده (يعنى جنگى نبوده تا مسلمين ماءمور به مرابطه باشند).
مؤ لف قدس سره : اختلاف روايات در معناى سه جمله آيه به خاطر اطلاق سه امر در آيه است كه بيانش گذشت .
و در الدرالمنثور است كه ابن جرير و ابن حيان از جابر بن عبداللّه روايت كرده كه گفت : رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله ) فرمود: آيا مى خواهيد شما را راهنمائى كنم به چيزى كه بوسيله آن خداى تعالى خطاها را محو مى كند و آن را كفاره گناهان قرار مى دهد؟ مردم عرضه داشتند بله يا رسول اللّه فرمود: وضو را سير گرفتن در هنگامى كه از آن كراهت داريد. و گامهاى بسيار به سوى مساجد برداشتن . و انتظار نماز، بعد از نماز رباط و وسيله پيوند هم همين است .
مؤ لف قدس سره : اين روايت را به طرق ديگرى از آن جناب نقل كرده و اخبار در فضيلت مرابطه بيشتر از آن است كه بشمار آيد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="widget:text:202.txt:آیه 1 (1)">آیه 1 (1)</a><a class="text" href="widget:text:203.txt:آیه 1 (2)">آیه 1 (2)</a><a class="text" href="widget:text:204.txt:آیات 2 - 6 (1)">آیات 2 - 6 (1)</a><a class="text" href="widget:text:205.txt:آیات 2 - 6 (2)">آیات 2 - 6 (2)</a><a class="text" href="widget:text:206.txt:آیات 2 - 6 (3)">آیات 2 - 6 (3)</a><a class="text" href="widget:text:207.txt:آیات 2 - 6 (4)">آیات 2 - 6 (4)</a><a class="text" href="widget:text:208.txt:آیات 7 - 10">آیات 7 - 10</a><a class="text" href="widget:text:209.txt:آیات 11 - 14 (1)">آیات 11 - 14 (1)</a><a class="text" href="widget:text:210.txt:آیات 11 - 14 (2)">آیات 11 - 14 (2)</a><a class="text" href="widget:text:211.txt:آیات 11 - 14 (3)">آیات 11 - 14 (3)</a><a class="text" href="widget:text:212.txt:آیات 15 - 16">آیات 15 - 16</a><a class="text" href="widget:text:213.txt:آیات 17 - 18 (1)">آیات 17 - 18 (1)</a><a class="text" href="widget:text:214.txt:آیات 17 - 18 (2)">آیات 17 - 18 (2)</a><a class="text" href="widget:text:215.txt:آیات 19 - 22">آیات 19 - 22</a><a class="text" href="widget:text:216.txt:آیات 23 - 28 (1)">آیات 23 - 28 (1)</a><a class="text" href="widget:text:217.txt:آیات 23 - 28 (2)">آیات 23 - 28 (2)</a><a class="text" href="widget:text:218.txt:آیات 23 - 28 (3)">آیات 23 - 28 (3)</a><a class="text" href="widget:text:219.txt:آیات 23 - 28 (4)">آیات 23 - 28 (4)</a><a class="text" href="widget:text:220.txt:آیات 23 - 28 (5)">آیات 23 - 28 (5)</a><a class="text" href="widget:text:221.txt:آیات 29 - 30">آیات 29 - 30</a><a class="text" href="widget:text:222.txt:آیه 31 (1)">آیه 31 (1)</a><a class="text" href="widget:text:223.txt:آیه 31 (2)">آیه 31 (2)</a><a class="text" href="widget:text:224.txt:آیات 32 - 35 (1)">آیات 32 - 35 (1)</a><a class="text" href="widget:text:225.txt:آیات 32 - 35 (2)">آیات 32 - 35 (2)</a><a class="text" href="widget:text:226.txt:آیات 36 - 42">آیات 36 - 42</a><a class="text" href="widget:text:227.txt:آیه 43">آیه 43</a><a class="text" href="widget:text:228.txt:آیات 44 - 58 (1)">آیات 44 - 58 (1)</a><a class="text" href="widget:text:229.txt:آیات 44 - 58 (2)">آیات 44 - 58 (2)</a><a class="text" href="widget:text:230.txt:آیات 44 - 58 (3)">آیات 44 - 58 (3)</a><a class="text" href="widget:text:231.txt:آیات 59 - 70 (1)">آیات 59 - 70 (1)</a><a class="text" href="widget:text:232.txt:آیات 59 - 70 (2)">آیات 59 - 70 (2)</a><a class="text" href="widget:text:233.txt:آیات 59 - 70 (3)">آیات 59 - 70 (3)</a><a class="text" href="widget:text:234.txt:آیات 71 - 76 (1)">آیات 71 - 76 (1)</a></body></html>بسم الله الرحمن الرحيم

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً (1)

ترجمه آيه 

بنام خداوند بخشنده مهربان اى مردم بترسيد از پروردگار خود، آن خدائى كه همه شما را از يك تن بيافريد و هم از آن جفت او را خلق كرد و از آن دو تن خلقى بسيار در اطراف عالم از مرد و زن بر انگيخت و بترسيد از آن خدائى كه به نام او از يكديگر مسئلت و درخواست مى كنيد (خدا را در نظر آريد) و درباره ارحام كوتاهى مكنيد كه همانا خدا مراقب اعمال شما است (1).

بيان آيه 

بطورى كه از همين آيه (كه اولين آيه اين سوره است ) برمى آيد سوره نساء در مقام بيان احكام زناشوئى است ، از قبيل اينكه : (چند همسر مى توان گرفت )، (با چه كسانى نمى توان ازدواج كرد) و... و نيز در مقام بيان احكام ارث است و در خلال آياتش امورى ديگر نيز ذكر شده ، نظير احكامى از نماز، جهاد، شهادات ، تجارت و غيره و مختصرى هم درباره اهل كتاب سخن رفته است .
و مضامين آياتش شهادت مى دهد بر اينكه اين سوره در مدينه و بعد از هجرت نازل شده و از ظاهر آنها بر مى آيد كه يك باره نازل نشده است ، هر چند كه غالب آيات آن بى ارتباط به هم نيستند.
و اما آيه مورد بحث با چند آيه بعدش كه متعرض حال يتيمان و زنان است فى نفسه به منزله زمينه چينى براى مسائل ارث و محارم است كه بزودى متعرض آن خواهد شد و اما عدد زوجات كه در آيه سوم از آن سخن رفته هر چند كه مساءله زوجات از امهات مسائل سوره است اما آيه شريفه به عنوان طفيلى و استفاده از كلام ذكر شده ، كلامى كه گفتيم جنبه مقدمه و زمينه چينى دارد.

يا ايها النّاس اتّقوا ربّكم ...

در اين آيه مى خواهد مردم را به تقوا و پروا داشتن از پروردگار خويش دعوت كند، مردمى كه در اصل انسانيت و در حق