 يا همسر نداشته باشد
مولف : عياشى در تفسير خود ذيل اين روايت چند روايت از امام باقر و امام صادق (عليه السلام ) نقل كرده 
و در تفسير عياشى از بكير روايت كرده كه گفت : مردى وارد شد بر امام باقر (عليه السلام ) و از زنى پرسيد كه از دنيا رفته ، و شوهرش و خواهران مادرى و يك خواهر پدرى را به جاى گذاشته ، حضرت فرمود: شوهرش نصف مى برد، كه از شش دانگ سه دانگ است ، و خواهران مادرى ثلث مى برند كه دو سهم باشد و خواهر پدرى يك سهم مى برد جمعا مى شود شش دانگ 
آن مرد عرضه داشت : يا ابا جعفر نظريه زيد و ابن مسعود و عامه و قاضيان غير اين است ، آنها مى گويند: خواهر پدرى و مادرى سه سهم از شش سهم را مى برند، سه سهم ديگر را شوهر (چون قائل به عول يعنى خرد شدن سهام ارث كه شرح آن در كتب فقه آمده هستند) لذا سهام از مخرج شش به مخرج هشت مبدل مى شود تا خواهران مادرى هم دو ثلث خود را ببرند امام باقر (عليه السلام ) فرمود: به چه دليل اينطور نظر دادند؟ آن مرد گفت به اين دليل كه خداى تعالى فرموده : (و له اخت فلها نصف ما ترك ) حضرت فرمود: اگر شما به دستور خداى تعالى استدلال مى كنيد چرا سهم برادر را كم كرديد؟ با اينكه خداى تعالى سهم خواهر را نصف نام برده ، و سهم برادر را كل مال دانسته ، با اينكه كل مال بيش از نصف مال است ، و خداى تعالى در باره خواهر فرموده : (فلهاالنصف ) و در خصوص برادر فرموده : (و هو يرئها)، يعنى همه مال را مى برد (ان لم يكن لها ولد)، اگر خواهر فرزند نداشته باشد، بنابراين شما در بعضى از فرضيه هايتان به كسى كه خدا همه مال را به او داد هيچ چيزى نمى دهيد و به كسى كه خداى تعالى نصف داده همه مال را مى دهيد
و در درالمنثور است كه عبدالرزاق ، و ابن منذر، و حاكم ، و بيهقى از ابن عباس روايت كرده اند كه شخصى از وى راجع به مردى پرسيد كه از دنيا رفته و يك دختر و يك خواهر پدر و مادرى از خود بجاى گذاشته ، ابن عباس گفت دختر نصف ارث را مى برد ، و خواهر هيچ سهمى ندارد، و آنچه باقى مى ماند براى عصبه (اقرباى پدرى ) ميت است ، شخصى اعتراض كرد كه عبداللّه عمر سهم خواهر را نصف قرار داده ، ابن عباس گفت شما بهتر مى دانيد يا خداى تعالى ؟ خداى تعالى فرموده : (اگر مردى از دنيا رفت و فرزندى نداشت و يك خواهر داشت نصف ارث از آن او است ) و شما مى گوئيد: نصف از آن او است هر چند كه ميت فرزند داشته باشد
مولف : و در معانى قبلى رواياتى ديگر هست <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="widget:text:259.txt:آیات 1 - 3 (1)">آیات 1 - 3 (1)</a><a class="text" href="widget:text:260.txt:آیات 1 - 3 (2)">آیات 1 - 3 (2)</a><a class="text" href="widget:text:261.txt:آیات 1 - 3 (3)">آیات 1 - 3 (3)</a><a class="text" href="widget:text:262.txt:آیات 1 - 3 (4)">آیات 1 - 3 (4)</a><a class="text" href="widget:text:263.txt:آیات 4 - 5 (1)">آیات 4 - 5 (1)</a><a class="text" href="widget:text:264.txt:آیات 4 - 5 (2)">آیات 4 - 5 (2)</a><a class="text" href="widget:text:265.txt:آیات 6 - 7 (1)">آیات 6 - 7 (1)</a><a class="text" href="widget:text:266.txt:آیات 6 - 7 (2)">آیات 6 - 7 (2)</a><a class="text" href="widget:text:267.txt:آیات 8 - 14">آیات 8 - 14</a><a class="text" href="widget:text:268.txt:آیات 15 - 19 (1)">آیات 15 - 19 (1)</a><a class="text" href="widget:text:269.txt:آیات 15 - 19 (2)">آیات 15 - 19 (2)</a><a class="text" href="widget:text:270.txt:آیات 15 - 19 (3)">آیات 15 - 19 (3)</a><a class="text" href="widget:text:271.txt:آیات 15 - 19 (4)">آیات 15 - 19 (4)</a><a class="text" href="widget:text:272.txt:آیات 15 - 19 (5)">آیات 15 - 19 (5)</a><a class="text" href="widget:text:273.txt:آیات 20 - 26 (1)">آیات 20 - 26 (1)</a><a class="text" href="widget:text:274.txt:آیات 20 - 26 (2)">آیات 20 - 26 (2)</a><a class="text" href="widget:text:275.txt:آیات 27 - 32 (1)">آیات 27 - 32 (1)</a><a class="text" href="widget:text:276.txt:آیات 27 - 32 (2)">آیات 27 - 32 (2)</a><a class="text" href="widget:text:277.txt:آیات 27 - 32 (3)">آیات 27 - 32 (3)</a><a class="text" href="widget:text:278.txt:آیات 33 - 40 (1)">آیات 33 - 40 (1)</a><a class="text" href="widget:text:279.txt:آیات 33 - 40 (2)">آیات 33 - 40 (2)</a><a class="text" href="widget:text:280.txt:آیات 41 - 50 (1)">آیات 41 - 50 (1)</a><a class="text" href="widget:text:281.txt:آیات 41 - 50 (2)">آیات 41 - 50 (2)</a><a class="text" href="widget:text:282.txt:آیات 41 - 50 (3)">آیات 41 - 50 (3)</a><a class="text" href="widget:text:283.txt:آیات 51 - 54 (1)">آیات 51 - 54 (1)</a><a class="text" href="widget:text:284.txt:آیات 51 - 54 (2)">آیات 51 - 54 (2)</a><a class="text" href="widget:text:285.txt:آیات 51 - 54 (3)">آیات 51 - 54 (3)</a><a class="text" href="widget:text:286.txt:آیات 51 - 54 (4)">آیات 51 - 54 (4)</a></body></html>بسم الله الرحمن الرحيم

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ (1)
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ وَلاَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلاَ الْهَدْيَ وَلاَ الْقَلآئِدَ وَلا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَاناً وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (2)‏ 
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ (3)

ترجمه آيات

بنام خدا كه هم رحمتى عمومى دارد و هم رحمتى خاص به مؤ منين - هان اى كسانى كه ايمان آورديد به قراردادها و تعهدات وفا كنيد، گوشت چارپايان به استثناى آنهائى كه برايتان بيان مى شود براى شما حلال شده است ، نه براى كسى كه شكار را در حالى كه محرم هستيد حلال مى داند، (وبدانيد) خدا هر حكمى را كه بخواهد صادر مى كند (1)
هان اى كسانى كه ايمان آورديد مقتضاى ايمان اين است كه شعائر خداى و - چهار - ماه حرام را حلال مشماريد و نيز كشتن و خوردن قربانيهاى بى نشان مردم و قربانيهاى نشان دار آنان را حلال ندانيد، و متعرض كسانى كه به اميد فضل و خوشنودى خدا، راه بيت الحرام را پيش گرفته اند نشويد، و هر گاه از احرام در آمديد مى توانيد شكار كنيد، و دشمنى و كينه كسانى كه نگذاشتند به مسجدالحرام درآئيد شما را وادار به تعدى نكند، يكديگر را در كار نيك و در تقوا يارى كنيد، و در گناه و دشمنى به يكديگر كمك مكنيد و از خدا پروا كنيد، كه خدا شديد العقاب است (2)
اما آن گوشتها و چيرهائى كه خوردنش بر شما حرام شده گوشت مردار و خون و گوشت خوك و گوشت حيوانى است كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آن برده شده ، و حيوانى كه خفه شده ، و 