 فى سبيل الله و لا يخافون لومة لائم ...) بر آن دلالت داشت و خدا داناتر است .<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="288.xml">سوره مبارکه مائده</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="widget:text:289.txt:آیات 55 - 56 (1)">آیات 55 - 56 (1)</a><a class="text" href="widget:text:290.txt:آیات 55 - 56 (2)">آیات 55 - 56 (2)</a><a class="text" href="widget:text:291.txt:آیات 57 - 66 (1)">آیات 57 - 66 (1)</a><a class="text" href="widget:text:292.txt:آیات 57 - 66 (2)">آیات 57 - 66 (2)</a><a class="text" href="widget:text:293.txt:آیه 67 (1)">آیه 67 (1)</a><a class="text" href="widget:text:294.txt:آیه 67 (2)">آیه 67 (2)</a><a class="text" href="widget:text:295.txt:آیات 68 - 86 (1)">آیات 68 - 86 (1)</a><a class="text" href="widget:text:296.txt:آیات 68 - 86 (2)">آیات 68 - 86 (2)</a><a class="text" href="widget:text:297.txt:آیات 68 - 86 (3)">آیات 68 - 86 (3)</a><a class="text" href="widget:text:298.txt:آیات 68 - 86 (4)">آیات 68 - 86 (4)</a><a class="text" href="widget:text:299.txt:آیات 87 - 89">آیات 87 - 89</a><a class="text" href="widget:text:300.txt:آیات 90 - 93 (1)">آیات 90 - 93 (1)</a><a class="text" href="widget:text:301.txt:آیات 90 - 93 (2)">آیات 90 - 93 (2)</a><a class="text" href="widget:text:302.txt:آیات 94 - 99">آیات 94 - 99</a><a class="text" href="widget:text:303.txt:آیه 100">آیه 100</a><a class="text" href="widget:text:304.txt:آیات 101 - 102">آیات 101 - 102</a><a class="text" href="widget:text:305.txt:آیات 103 - 104">آیات 103 - 104</a><a class="text" href="widget:text:306.txt:آیه 105 (1)">آیه 105 (1)</a><a class="text" href="widget:text:307.txt:آیه 105 (2)">آیه 105 (2)</a><a class="text" href="widget:text:308.txt:آیه 105 (3)">آیه 105 (3)</a><a class="text" href="widget:text:309.txt:آیات 106 - 109 (1)">آیات 106 - 109 (1)</a><a class="text" href="widget:text:310.txt:آیات 106 - 109 (2)">آیات 106 - 109 (2)</a><a class="text" href="widget:text:311.txt:آیات 110 - 111">آیات 110 - 111</a><a class="text" href="widget:text:312.txt:آیات 112 - 115 (1)">آیات 112 - 115 (1)</a><a class="text" href="widget:text:313.txt:آیات 112 - 115 (2)">آیات 112 - 115 (2)</a><a class="text" href="widget:text:314.txt:آیات 116 - 120 (1)">آیات 116 - 120 (1)</a><a class="text" href="widget:text:315.txt:آیات 116 - 120 (2)">آیات 116 - 120 (2)</a><a class="text" href="widget:text:316.txt:آیات 116 - 120 (3)">آیات 116 - 120 (3)</a><a class="text" href="widget:text:317.txt:آیات 116 - 120 (4)">آیات 116 - 120 (4)</a><a class="text" href="widget:text:318.txt:آیات 116 - 120 (5)">آیات 116 - 120 (5)</a><a class="text" href="widget:text:319.txt:آیات 116 - 120 (6)">آیات 116 - 120 (6)</a><a class="text" href="widget:text:320.txt:آیات 116 - 120 (7)">آیات 116 - 120 (7)</a><a class="text" href="widget:text:321.txt:آیات 116 - 120 (8)">آیات 116 - 120 (8)</a><a class="text" href="widget:text:322.txt:آیات 116 - 120 (9)">آیات 116 - 120 (9)</a><a class="text" href="widget:text:323.txt:آیات 116 - 120 (10)">آیات 116 - 120 (10)</a><a class="text" href="widget:text:324.txt:آیات 116 - 120 (11)">آیات 116 - 120 (11)</a></body></html>إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55) 
وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (56)

ترجمه آيات 

جز اين نيست كه ولى شما خداست و رسول او و آنان كه ايمان آورده اند، همان ايمان آورندگانى كه اقامه نماز و اداى زكات مى كنند در حالى كه در ركوع نمازند (55)
و كسى كه خدا و رسولش و اين مؤ منين را دوست بدارد در حزب خدا كه البته سرانجام غلبه با آنها است وارد شده است (56)

اثبات اينكه اين دو آيه شريفه درباره امام على (ع )نازل شده و متضمن تنصيص بر ولايت و خلافت آن حضرت مى باشد.

بيان آيات 

اين دو آيه شريفه همانطورى كه مى بينيد مابين آياتى قرار دارند كه مضمون آنها نهى از ولايت اهل كتاب و كفار است ، به همين جهت بعضى از مفسرين اهل سنت خواسته اند اين دو آيه را با آيات قبل و بعدش در سياق شركت داده و بگويند همه اينها در صدد بيان يكى از وظائف مسلمين اند ، و آن وظيفه عبارتست از اينكه مسلمين بايد دست از يارى يهود و نصارا و كفار بر دارند، و منحصرا خدا و رسول و مؤ منين را يارى كنند، البته مؤ منينى كه نماز بپا مى دارند و در حال ركوع زكات مى دهند، نه هر كس كه در سلك اسلام در آمده باشد، پس منافقينى كه در دل كافرند نيز مانند كفار نبايد يارى نمود
خلاصه كلام مفسرين نامبرده اينست كه ولايت در اين دو آيه به همان معنا است كه در آيات زير به آن معنا است (و الله ولى المؤ منين ) و (النبى اولى بامؤ منين من انفسهم ) و نيز اين آيات كه ولايت را به مؤ من ين اطلاق كرده (اولئك بعضهم اولياء بعض ) و (و المؤ منون و المؤ منات بعضهم اولياء بعض يامرون بالمعروف و ينهون عن المنكر) همانطورى كه در اين آيات ولايت بمعناى نصرت است در دو آيه مورد بحث هم به همان معنا است ، پس مدعاى اماميه كه مى گويند اين آيه در شاءن امام على بن ابيطالب (عليه السلام ) و در تنصيص ولايت و خلافت آن جناب است ، زيرا تنها اوست كه در حال ركوع انگشتر خود را به سائل داد، مدعائى است بدون دليل ، آنگاه از اين مفسرين سؤ ال شده است پس جمله حاليه (و هم راكعون ) در اين بين يعنى در دنبال جمله (و يوتون الزكوه ) چكاره است ؟ اگر شاءن نزول آيه ، امام (عليه السلام ) نباشد، چنانچه اماميه مى گويند جمله : (در حالى كه آنها در ركوعند) چه معنا دارد؟
در پاسخ گفته اند در اينجا معناى حقيقى ركوع مراد نيست بلكه مراد معناى مجازى آن يعنى خضوع در برابر عظمت پروردگار يا خضوعى است كه از جهت فقر يا از جهات ديگر در نهاد آدمى پديد مى آيد، و معناى آيه اينست كه : اوليا و ياوران شما يهود و نصارا و منافقين نيستند، بلكه اوليا و ياوران شما خدا و رسول اويند و آن مؤ منين كه نماز بپا مى دارند و زكات مى دهند و در همه اين احوال خاضعند، يا آنهائى كه زكات مى دهند در حاليكه خود فقير و تنگدستند، ليكن دقت در اطراف اين آيه و آيات قبل و بعدش و نيز دقت درباره تمامى اين سوره ، ما را به خلاف آنچه اين مفسرين ادعا كرده اند و آن جوابى كه از اشكال داده اند رهبرى مى كند، و نخستين شاهد بر فساد ادعايشان بر اينكه ولايت به معناى نصرت است همانا استدلال خود آنان است به وحدت سياق و به اينكه همه اين آيات كه يكى پس از ديگرى قرار گرفته اند در مقام بيان اين جهتند كه چه كسانى را بايد يارى كرد و چه كسانى را نبايد، زيرا درست است كه اين سوره در اواخر عمر رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) در حجه الوداع نازل شده و ليكن نه تمامى آن ، بلكه بطور مسلم پاره اى از آيات آن به شهادت مضامين آنها، و رواياتى كه در شاءن نزولشان وارد شده است قبل از حجه الوداع نازل شده است .
بنابراين صرف اينكه فعلا اين آيات يكى پس از ديگرى قرار گرفته اند دلالت بر وحدت سياق آنها ندارد، كما اينكه صرف وجود مناسبت بين آنها نيز دلالت ندارد بر اينكه آيات اين سوره همه به همين ترتيب فعلى نازل شده است .
دومين شاهد بر فساد آن ، تفاوت آيات قبل و بعد اين آيه است از جهت مضمون ، زيرا در آيه (يا ايها الذين آمنوا لا تتخذوا اليهود و النصارى اولياء بعضهم اولياء بعض ...) تنها مؤ منين را از ولايت كفار نهى مى كند و منافقين را كه در دل كافرند به اين رذيله كه در كمك كفار و جانبدارى آنان سبقت مى جويند سرزنش مى نمايد، بدون اينكه كلام مرتبط الخطاب به كفار شود و روى سخن متوجه كفار گردد، بخلاف آيات بعد كه پس از نهى مسلمين از ولايت كفار دستور مى دهد كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) مطلب را به گوش ‍ كفار برساند و اعمال زشت آنان را كه 