Title: همه / قدیمی / عناوین و شماره مواد مهم قوانین

Q: موارد حقوق عینی
A: ماده 29 : ممکن است اشخاص نسبت به اموال، علاقه های  ذیل را داشته باشند:
.1 مالکیت اعم از عین یا منفعت؛
.2 حق انتفاع؛
.3 حق ارتفاق به ملک غیر.
این ماده به سه مورد از حقوق عینی اشاره نکرده است: حق تحجیر، حق شُفعه وحق عینی تبعی
حق عینی تبعی مانند حق مرتهن بر وثیقه طلب در ماده۲۹ نیامده است

Q: ماده مربوط به تعریف حق انتفاع
A: ماده40- حق انتفاع عبارت از حقي است كه بموجب آن شخص ميتواند از مالي كه عين آن ملك ديگري است يا مالك خاصي ندارد استفاده كند.

Q: ماده مربوط به حق ارتفاق
A: ماده 93 : ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری.

Q: ماده مربوط به تعریف حق شفعه
A: ماده 808 : هرگاه مالِ غیرمنقولِ قابلِ تقسیمی بین دو نفر مشترک باشد و یکی از دو شریک حِصه [سهم] خود را به قصد بیع به شخص ثالثی منتقل کند، شریک دیگر حق دارد قیمتی را که مشتری داده است به او بدهد و حصه مبیعه [سهم فروختیه شده] را تملّک کند. این حق را حق شفعه و صاحب آن را شفیع می گویند.

Q: تعريف رهن
A: ماده771- رهن عقدي است كه به موجب آن مديون مالي را براي وثيقه بداين ميدهد. رهن دهنده را راهن و طرف ديگر را مرتهن مي گويند

Q: ماده متضمن اقسام عین
A: ماده 350 : مبیع ممکن است مفروز باشد یا مشاع یا مقدار معین به طور کلی از شیی متساوی الاجزاء [معین] و هم چنین ممکن است کلی فی الذمه باشد.

Q: ماده تعریف کلی و شرط صحت مبیع کلی
A: ماده 351 : در صورتی که مبیع کلی (یعنی صادق بر افراد عدیده) باشد، بیع وقتی صحیح است که مقدار و جنس و وصف مبیع ذکر شود.

Q: ماده تعریف مثلی و قیمی
A: ماده 950 : مثلی که در این قانون ذکر شده، عبارت از مالی است که اشباه و نظایر آن نوعاً زیاد و شایع باشد: مانند حبوبات و نحو آن، و قیمی مقابل آن است. مع ذلک تشخیص این معنی با عرف می باشد.

Q: شرط قابل بقا بودن مال موقوفه
A: عقد وقف: ماده 58: فقط وقف مالی جایز است که با بقای عین بتوان از آن منتفع شد، اعم از این که منقول باشد یا غیرمنقول، مشاع باشد یا مفروز.

Q: شرط قابل بقا بودن مال مستأجره
A: ماده 471: برای صحت اجاره باید انتفاع از عین مستأجره با بقای اصل آن ممکن باشد.

Q: ماده الزامی بودن قابلیت بقا مال عاریه
A: ماده 637: هر چیزی که بتوان با بقای اصلش از آن منتفع شد، می‌تواند موضوع عقد عاریه گردد. منفعتی که مقصود از عاریه است منفعتی است که مشروع و عقلایی باشد.

Q: مستند قاعده لا ضرر در قانون
A: ماده 132: کسی نمی‌تواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود مگر تصرفی که به قدر متعارف و برای رفع حاجت یا دفع ضرر از خود باشد.

Q: ماده مربوط به مالکیت تبعی
A: ماده 32: تمام ثمرات و مُتَعَلَقات اموال منقوله و غیرمنقوله، که طَبعاً یا در نتیجه عملی حاصل شده باشد، بالتبع، مال مالک اموال مزبوره است.

Q: ماده مربوط به اماره تصرف
A: ماده35- تصرف به عنوان مالكيت دليل مالكيت است مگر اينكه خلاف آن ثابت شود.

Q: ماده مربوط به مالکیت فضا و قرار زمین
A: ماده 38 : مالکیت زمین مستلزم مالکیت فضای محاذی (روبرو) آن است تا هر کجا بالا رود و هم چنین است نسبت به زیر زمین، بالجمله مالک، حق همه گونه تصرف در هوا و قرار (پایین) دارد، مگر آن چه را که قانون استثناء کرده باشد.

Q: حق انتفاع چند قِسم است
A: عُمری، رقبی و سُکنی(مواد 41 تا 54 ق.م)
وقف (مواد 55 تا 91 ق.م)

Q: تعریف حق انتفاع
A: ماده 40 : حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاصی ندارد استفاده کند.

Q: رُقبی
A: ماده 42 : رُقبی حق انتفاعی است که از طرف مالک برای مدت معینی بر قرار می شود

Q: سُکنی
A: ماده 43 : اگر حق انتفاع عبارت از سکونت در مسکنی باشد، سکنی یا حق سکنی نامیده می شود و این حق ممکن است به طریق عمری یا به طریق رُقبی برقرار شود

Q: ماده حبس مطلق
A: ماده 44 : در صورتی که مالک برای حق انتفاع مدتی معین نکرده باشد، حبس مطلق بوده و حق مزبور تا فوت مالک خواهد بود، مگر این که مالک قبل از فوت خود رجوع کند.

Q: ماده مربوط به اینکه حق انتفاع به موجود یا معدوم به تبع موجود داده می شود
A: ماده45- در موارد فوق حق انتفاع را فقط در باره شخص يا اشخاصي مي توان برقرار كرد كه در حين ايجاد حق مزبور وجود داشته باشند ولي ممكن است حق انتفاع طبعا براي كساني هم كه در حين عقد بوجود نيامده‌اند برقرار شود و مادامي كه صاحبان حق انتفاع موجود هستند حق مزبور باقي و بعد از انقراض (فوت) آنها حق زائل ميگردد.

Q: ماده لزوم مصرف نشدنی بودن مال مورد انتفاع
A: ماده 46 : حق انتفاع ممکن است فقط نسبت به مالی برقرار شود که استفاده از آن با بقای عین ممکن باشد، اعم از این که مال مزبور منقول باشد یا غیر منقول و مشاع باشد یا مفروز.

Q: مواد مربوط به امین بودن منتفع در حق انتفاع
A: ماده48- منتفع بايد از مالي كه موضوع حق انتفاع است سوء استفاده نكرده و در حفاظت آن تعدي يا تفريط ننمايد .
ماده50- اگر مالي كه موضوع حق انتفاع است بدون تعدي يا تفريط منتفع تلف شود مشاراليه مسئول آن نخواهد بود.
ماده52- در موارد ذيل منتفع ضامن تضررات مالك است :
 1- در صورتي كه منتفع از مال موضوع انتفاع سوء استفاده كند.
 2- در صورتي كه شرايط مقرره از طرف مالك را رعايت ننمايد و اين عدم رعايت موجب خسارتي بر موضوع حق انتفاع باشد.

Q: ماده مربوط به موارد از بین رفتن حق انتفاع
A: ماده51- حق انتفاع در موارد ذيل زايل ميشود:
 1- در صورت انقضاء مدت .
  2- در صورت تلف شدن مالي كه موضوع انتفاع است